Musavat.az
Musavat.az




Müsavat » Xeberler» Xeber

Yazıçılar Birliyinin ermeni qızı biabırçılığı

21 Ekim 2016

8:56 am


21/10/2016 [12:53]: xeber –
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin rəsmi orqanı olan “Azərbaycan”
jurnalını (2015 ci il, 2 say) Məmməd Orucun “Qısa qapanma” romanı ilə tanış
olmaq üçün vərəqləyəndə qəribə və absurd mənzərənin şahidi oldum. “Qısa qapanma”
romanından sonra Həmid Herisçinin şeirləri verilmişdi, amma o şeirlərdən
birinin ciddi redaktə olunması ilə….

Əslində buna redaktə demək doğru deyil, çünki “Tərsa
qızı” şeirinin sonunda bir hissə tamamilə çıxarılıb və bu, şeirin bədii keyfiyyətlərinə,
mahiyyətinə ciddi kölgə salıb. O hissə isə ona görə ixtisara düşüb ki, orada “erməni
qızı” ifadəsi və erməni adı var, Ermənikəndin də adı çəkilir.

 

Şeirin orijinalı belədir:

 

TƏRSA QIZI

 

Görmürsənmi necə

bu gecə

lapdan, qəfildən

yetim itləri dirildir,

ac pişikləri sevişdirir,

öz rəngini təkmilləşdirir

oğru-qatillərin göz bəbəklərində?

Qayalıqların ətəklərində?

Sonra kor ərəbin nəğməsinə çevrilir

“ANS – ÇM”, “106 – FM” tezliyində?

 

Görmürsənmi necə

bu gecə

oğraşın birisiylə qumar oynayıb heç-heçə,

necə sakit, necə incə

pişikləri qoşub özünə

gedir Saray qəsəbəsindəki

anadangəlmə əlillərin tibb mərkəzinə,

humanitar yardım aparır ordakı

sonuncu erməniyə?

 

O tərsa qızı laldır,

Haçandı ki, xəstəhaldır,

Hərdən ayılıb baxır ətrafa,

ona hava çatmır, hava…

inanmazsan, anadangəlmə xəstə

bu tərsa qızıyla cur gəlmir,

gəlmir,

qapı ağzındakı tam milli

bizim aftafa!

 

Dünyanın bütün kilsələri

Avropanın bütün humanitar kilsələri

yardım göstərir bu lal erməni heykəlinə,

canındakı prezident səlahiyyətlərinə

kimsəni,

göylərdəki zəngsiz kilsəni

qatmır o…

ünvanına gəlmiş humanitar yardımla

bütün xəstəxananı

dolandırır o.

 

Humanitar yardımın canı sağ olsun,

Xəstələr yox, divarlar qoturdu

burda…

əlillər ki, altını batırır daim,

pəncərələr həmişə açıqdı burda…

Əbədi Bakı küləyi, bəli,

yaranır deyəsən burda –

– anadangəlmə şikəst, lal tərsa qızının

narahat yuxusunda!

 

Bakının sonuncu erməni qızı…

 

bilirəm, bakirəsən…

sevgilin yoxdu, evdəsən…

Azdramanın qalın səhnə pərdəsini

daim tərpədən Bakı küləyiylə birgəsən

həmişə.

Eləcə zillənmisən bir nöqtəyə…

Otaqdakı qara milçəyə

baxırsan Lenin heykəli yıxılan gündən…

 

Cərrah əlcəyi kimi tərtəmiz sifətində

gözlərimi dincəltdim

mən…

Bildim, bildim, day dinmə,

Kərəmin Əslisisən…

Hanı Kərəm? Neyçün təksən?

 

Bakıdakı Lenin, indiki “Azadlıq”

xiyabanı altından,

sən bilməzsən,

həmişə şəhərimizin bütün çirkab suları

axıdılıb…

Lenin ki, ay qız, bu qonşuluğa həmişə

fəlsəfi gözlə baxıb,

bəlkə keçmişə qayıdıb

o suları başqa yerə axıdaq biz, tərsa qızı?

Divarlara çırpaq nakamlığımızı…

Köçürdək bir-birimizdən imtahan suallarımızı,

Kapitalistlərin üstünə qısqırdaq

Öz gənc qvardiyamızı?

Köhnə sovet kitabxanasını görüş yerinə çevirib,

Sevişək orda, aşırdaq üstümüzə

bütün marksist klassikasını?

 

Qayıdasan

təzədən Ermənikəndə…

Gözəl erməni qızı olasan,

qəfildən qaça-qaça

küçəyə sıçrayasan,

evinizin qapısını arxanca özün çırpmayasan,

elə küləyə tapşırasan

bunu…

qucaqlayacam bax indicə uzun, incə boynunu…

Yaxandakı pioner ulduzunu.

 

Bağışla, bacarmadım sovet vaxtlarında bunu…

 

Həə, Anait Avestiyan, 1980 doğumlu tərsa qızı…

Bakirəsən,

sonuncu ermənisən bu şəhərdə…

göstər burdakı bütün əclaflara

Qız qalasına dərs verəsi

namusunu!!!

Ver ütüləyim, qırışmış

qırmızı pioner qalstukunu…

 

Komsomolçusan indi də sən, hə,

Komsomolçu!!!

 

Qaldır Bakı göylərinə sən

öz yumruğunu!

 

“Azərbaycan” jurnalında dərc olunan variantda isə “Qayıdasan

təzədən Ermənikəndə… Gözəl erməni qızı olasan”, “Həə,
Anait Avestiyan, 1980 doğumlu tərsa qızı… Bakirəsən, sonuncu ermənisən bu şəhərdə…”
hissələri çıxarılıb.

 

“Azərbaycan” jurnalının bu sayı Həmid Herisçinin yaradıcılığına
bələd olan hansısa əcnəbinin əlinə keçsə, o adamda belə təəssürat yaranar ki,
ölkəmizdə “ermənifobiya” var. Halbuki, Azərbaycanda yaşayan 40 min erməniyə “gözün
üstə qaşın var” deyən yoxdur, Bakıda erməni kilsəsi fəaliyyət göstərir, Azərbaycan
rəsmiləri isə Dağlıq Qarabağ problemindən danışanda hər zaman bəyan edib ki,
biz Azərbaycan vətəndaşı olan ermənilərə hər zaman yüksək şərait yaratmağa hazırıq.

 

Məsələnin absurd tərəfi odur ki, Məmməd Orucun “Qısa
qapanma” romanında azərbaycanlı ilə ermənin dostluğundan bəhs edilir, bu
xalqların birgə yaşayacağına dərin inam ifadə olunur. Məhz buna görə də,
hansısa nəticəyə gəlmək çətinləşir. Belə çıxır ki, Həmid Herisçinin şeirlərini
lupa ilə oxuyan senzorlar Məmməd Orucun yazdıqlarına ümumiyyətlə diqqət yetirməyiblər.

 

Ehtimal olunan variantlardan biri də budur ki, “Azərbaycan”
jurnalının poeziya bölməsinə cavabdeh şəxslər belə bir artıq hərəkətə və məsuliyyətsizliyə
yol veriblər, qəzetin baş redaktoru İntiqam Qasımzadənin isə bundan ümumiyyətlə
xəbəri olmayıb.

 

Yoxsa, niyə bir tərəfdə azərbaycanlılarla ermənilərin
dostluğundan bəhs edən roman çap olunsun, digər tərəfdə isə erməni sözü kobud
formada ixtisara düşsün. İstənilən halda, biabırçılıqdır. Rəşad


mənbə : moderator.az



Şərh yazılmayıb.

Şərh yaz.








           
MARAQLI
Maraqlı
- Sitemap - musavat son xeberler Son Xeberler - Son Xəbərlər, yeni musavat, müsavat, musavat qezeti xeberler