Musavat.az
Musavat.az




Müsavat » Xeberler» Xeber

“Müharibede uduzan xalqın serveti ve qadınları hemişe elinden alınır” – Matişge (18+)

30 Eylül 2016

5:40 pm


30/09/2016 [21:36]: xeber –
Əliqulu Qəmküsarın qızı, Azərbaycanın ilk qadın kinorejissoru Qəmər Salamzadə uşaqlıq xatirələri ilə bağlı “Kiçik pəncərədən görünən dünya” xatirələr kitabında yazırdı ki: “Bir dəfə anamdan xahiş etdim ki, məni pəncərəyə qaldırsın. Anam məni pəncərə altlığının üstünə qaldırdı. İlk gördüyüm küçədə tez- tez hərəkət edən çarşablı müsəlman qadınları idi. Qadınlar elə hərəkət edirdilər ki, elə bil kimsə onların dalına düşüb, kimsə onları qovurdu… Bu mənzərə məni heyrətə gətirdi. Axı bu mənim həyatla, dünyayla ilk tanışlığım idi… Anamdan o qadınların niyə elə tez- tez getdiyinin səsəbini soruşdum. Anam dedi ki, onlar rus əsgərlərindən qorxduqları üçün kücədə tez- tez gedirlər. İçkili rus əsgərləri küçədə müsəlman qadınlarını görəndə onlara “matışgə” deyərək çarşablarını başlarından dartırlar. Burda anamın səsinin qırıldığını hiss etdim. Üzünə baxanda gördüm ki, anamın gözləri dolub”… Qəmər xanım Salamzadənin xatirələrini oxuduqdan sonra qəflətən hardansa yadıma düşdü ki, biz azərbaycanlıların qızıl kimi qiymətləndirdiyi, ya bəlkə də, qızıldan da qiymətli hesab etdiyi bir dəyər var – Qeyrət, Namus, Kişilik… Çox qəribə millətik, varımızı – yoxumuzu, sərvətimizi, azadlığımızı əlimizdən alırlar, səsimizi çıxarmırıq. Bütün hüquqlarımızı əlimizdən alıb qarşılığında bir qarın çörəyə qul kimi işlədirlər, çörəyə möhtac edirlər, yenə səsimiz çıxmır və əminəm ki, bu kimi nəsnələrə görə heç vaxt və heç vaxt da səsimiz çıxmayacaq. Amma bir Azərbaycanlı kişisinin üzünə var – yox söyüşü söy, bax onda əsl müsibətin nə olduğunu görəcəksən, buna görə ya səni döyəcək, ya da öldürəcək. Qəribədir, hüquqları əlindən alınıb kölə halına salınmış xalqın səsi çıxmır, amma bircə söyüşə, adi bir söyüşə görə sənin canını da alar, başını kəsib qanını da tökər. Nədir bu hikmət? Yəni biz doğrudanmı bu qədər qəhrəman xalqıq? Bu məsələni incəliyəndə bir çox faktlar üzə çıxır. Baxıb görürsən ki, yox, məsələ onda deyil. Yəni demək istəyirəm ki, leksikonunda qeyrət sözü olmayan şimal qonşularımızdan biz heç də qəhrəman xalq deyilik. Əgər belə olsaydı tarix boyu işğalçıların, farsların, ərəblərin, slavyanların, monqolların və ən nəhayət, çar Rusiyasının işğallarına məruz qalmazdıq. Bütün bu hücumlar özü ilə, əlbəttə ki, hörmətsizlik, qeyrətsizlik və talançılıq gətirib. Yəni iyirmi minlik monqol ordusu gəlib Azərbaycanı işğal edir və o boyda şanlı ordu illərlə arvadsız, qadınsız qalır? Ya ərəblər, ya ruslar? Yoxsa məmləkətimizi işğal edəndən sonra əylənmək, eyş- işrət üçün özləri ilə ərəb, monqol ya bəlkə rus qadını gətirirdilər? Yoxsa düşünürsünüz ki, boş vaxtlarında ingilis sayaq “poker” oynamaqla vaxtlarını öldürürdülər? Ya bəlkə, hesab edirsiz ki, “rus ruleti” oynayırdılar? Yox, məni səhv başa düşməyin, vicdan haqqı belə deyil. Aşağıdakı cümlələri diqqətlə oxuyun, sözümün canı var. Müharibədə uduzan xalqın var – dövləri, sərvəti və ən əsası da qadınları həmişə əlindən alınıb. Bu nə qədər bizi təhqir etsə, qürurumuzu tapdasa da tarixi bir gerçəklikdir. Ərəb- fars işğallarından ta günümüzə qədər tariximizi bir balaca vərəqləyib diqqətlə nəzər salsaz bunu özünüz də görəcəksiz. Mənim məqsədim bu xalqı aşağılamaq deyil. Yox, heç mənim məqsədim sizdə bu xalqa qarşı antipatiya yaratmaq da deyil. Sadəcə istəyirəm ki, AzTV nağıllarından bir balaca uzaq olub dərk edəsiz ki, Koroğlu nəvəsi, Qaçaq Nəbi qeyrəti və ya “qeyri – ət”i hamısı boş əfsanələrdir. Tarixi faktlar və məntiq bunu demir. Məntiq tamam başqa bir şeylər pıçıldayır qulaqlarımıza. Bax görürsünüzmü rus filimlərində qəhrəman obrazları demək olar ki, yoxdur. Bilirsiz niyə? Zatən dünyaya meydan oxuyan Napoleonları, Hitlerləri məğlub edər ruslar onsuz da qəhrəmandır. Daha onların nəyinə lazım ki, özlərindən süni qəhrəman obrazı qayırsınlar? İndi isə paralel olaraq Amerika filimlərinə nəzər salın. Fərqi görürsüz? Başdan – başa qəhrəmanlıq, xilaskar amerika əsgəri obrazı və daha nələr. Amma əslində ingilislərin Amerika materikində hindulara qarşı hansı namərdliklərə əl atdığını çoxunuz bilirsiniz. Və yaxın tarixədə və yaxın şərqdə törədilən oyunlar, İraq, Liviya, Suriya oyunları və bütün bu oyunların fonunda “qəhrəman” Amerika əsgərinin “şanlı” orbazı… Bütün bu sadaladığım faktlara bir cümlə ilə son qoymaq olar: kimdə nə yoxdursa daha çox ondan danışır, namərd mərdliyindən, fahişə əxlaqından, kasıb puldan, Şeyx Nəsrullahlar isə dindən, imandan danışdığı kimi… Biz isə daha çox namusdan, qeyrətdən danışırıq. Bir təsəvvür edin; içkili, əlisilahlı rus əsgəri və əliyabalı, baltalı – dəhrəli azərbaycan kəndlisi. Gözləri düşürsə o kişinin qızına nə edirlər, sizcə? Bizim adət- ənənələrimizə uyğun olaraq hansısa İvanın oğlu Məmməd kişinin qızına elçi düşür? Yoxsa kişidən icazə- zad alırlar? Həm də hansı kişidən? Müharibədə uduzan bir məğlubdanmı icazə alır qalib rus əsgəri? Məntiq bilirsiz nə deyir? Məntiq deyir ki, müharibədə məğlub olan kişinin arvadı qalib əsgərlərin oynacına çevrilirdi, ya xoşluqla, ya da ki, zorla. Xoşluqla yola gəlməyəni qalib ərəb, monqol, rus əsgərləri zorlayırdılar. Yəqin ki, çoxunuz rejissor Oqtay Mirqasımovun qruluş verdiyi “Ovsunçu” filminə baxarkən bir azərbaycanlı qadının qalib rus əsgəri tərəfindən neçə zorlandığını görmüsüz. Onlarla, yüzlərlə belə faktlar göstərmək, sadalamaq olar. Universitetdə Abuzər Əliyev adlı bir tarix müəllimizim var idi. Adamı bugünə kimi də həm sevirəm, həm də adı gələndə nifrətlə xatırlayıram. İnanın səmimiyətimə, Abuzər müəllim yeganə insandır ki, onu həm sevirəm, həm də adama nifrət edirəm. Amma bu gün Abuzər müəllimə olan nifrətimdən yox, sevgimdən, daha doğrusu, bu sevginin səbəbindən danışacam. Sevirəm ona görə ki, adam tarix kitablarında və heç yerdə yazılmayanları, tarixçi – araşdırmaçılarımızın ar edib yaza bilmədilərini bizə öyrədirdi. Adam ərəblərin islamı yaymasından daha çox, qadınlarımıza necə sahiblənməsindən danışırdı. Özü də eləv- belə yox, içi yana – yana danışırdı. Abuzər müəllim deyirdi ki, İngilis – İran müharibəsi zamanı ingilislərin bir hərbi hissəsi Azərbaycanda yerləşdirilir. Onlar təxminən Gəncəbasar tərəfdə bir kənd salırlar. Bu həm də neft sənayesi, Bakı nefti ilə bağlı atılan bir addım idi. Amma Abuzər müəllim onların hansı məqsədlə gəldiklərindən yox, gedərkən özləri ilə qoyub getdikləri faciədən, biabırçılıqdan danışırdı. İngilis əsgər və zabitləri burada qalarkən müəyyən bir zamandan sonra onlarda vəhşi bir seksual istək oyanır. Amma nə qədər çalışsalar da Azərbaycan qadınlarının heç biri onlarla öz istəkləri ilə yatağa girmirlər. Belə olan halda ingilislər bizim adət – ənənədən istifadə edib kəndxudaların, qoçuların, ortabab bəylərin qızına elçi gedib onları alırlar. Böyük bir toy olur. Təxminən 200 ingilis əsgər və zabiti ilə azərbaycanlı qızlar evlənir. Kəndin hörmətli kişiləri, Məmmədləri, Əliləri, Vəliləri də bununla fəxr edirlər, fəxr edirlər ki, onların qızları və ya bacıarı yüksək rütbəli ingilis zabitlərinə ərə gerdiblər. Təbii ki, el adəti ilə olan toy məclisindən sonra ingilislər bu qadınlarla uzun müddət çinsi əlaqədə olur və öz istəklərinə çatırlar. Hətta Abuzər müəllim deyirdi ki, Azərbaycana “69 poza”nı o vaxt ingilis zabitləri gətibiblər! Onlar Azərbaycan qızlarını inandırmağa çalışırdılar ki, bu “poza” onların milli adət – ənənəsidir və qadının da borcudur ki, ərinin bu istəyini yerinə yetirsin. Amma iş bununla da bitmir, necə deyərlər, bu hələ jurnal idi, əsl filim qarşıda olacaq. Belə ki, bir müddətdən sonra öz işlərini burada yekunlaşdıran ingilis ordusu Avropaya qayıtmaq qərarına gəlir. Dəmiryolda böyük bir qatar onları gözləyir. Kəndçilərə də deyirlər ki, arvadlarımızı da götürüb gedirik Avropaya. Qızlar, cavan gəlinlər cehizlərini yığıb anaları ilə öpüşüb ərlərinin dalınca qatara tərəf gedirlər. Azərbaycanlı kişilər göz yaşları içində öz qızlarını, bacılarını Avropaya ömürlük yola salırlar. Bu, doğurdan da, çox romantik bir mənzərə olur. Qızlar xəyallarında, arzularında Avropada özlərinə yeni bir dünya quraraq vaqonun pəncərəsindən atalarına, analarına əl edir, onlarla vidalaşırlar. Həm də qadınlara “hörmət” əlaməti olaraq ingilislər onlara qatarın sonuncu vaqonunda geniş yer ayırırlar ki, rahat olsunlar. Özləri isə qabaq vaqona doluşurlar. Hamı vaqona minəndən sonra qatar hərəkətə gəlir və sürətlə getməyə başlayır. Amma sonuncu vaqon yerindən tərpənmir. Qadınlar heç nə başa düşmür, kişilər təəccüb içində vaqona baxırlar. Yalnız bir neçə dəqiqə sonra, qatar gözdən itəndə onlar həş şeyi başa düşürlər. İngilislər qəsdən sonuncu vaqonu qatara qoşmurlar. Ona görə də qatar hərəkətə gələndə sonuncu vaqon yerindəcə qalır. Beləcə özləri gedir Avropaya və illərlə istifadə etdikləri qızları, öz “arvadlarını” Azərbaycanda qoyurlar… İndi təsəvvür edirsiz o kəndin, o qızların və o kişilərin durumunu? İllərlə kəndin ən say – seçmə qızları ilə yat, başlarına min bir oyun aç, gedəndə də vaqonu qəsdən qatardan ayır. Bu bir nəfərin başına gəlməyib ki. Yüzlərlə ailə, böyük bir kənd bu biabırçılığı yaşayıb. Bu birinci və sonuncu belə hadisə də deyil. Namusun tapdalanması və alçaldılmaqdan Azərbaycan xalqı çox əziyyət çəkib. Ona görə də bu gün qeyrət – namus məsələsinə görə qızları döyür, evdə gizlədir və qısa geyinməyə, oğlanla danışmağa qoymurlar. Çünki bu onların genetik yaddaşında təhlükəli bir şey kimi qalıb. Silahlı monqol əsgərləri, rus əsgərləri şəhərdə gəzişərkən bizin kişilər arvadlarını, qızlarını evdə gizlədiblər, evdən çıxmağa qoymayıblar. Qorxublar ki, arvadlarını qalib dövlətin qalıb əsgərləri əllərindən alar. Baxı,n bugünkü qorxu və qısqanclıq hissi də elə əslində o vaxtkı zəiflik və gücsüzlükdən irəli gəlir. İndi isə namus və qeyrət hissi altında biz əslində öz babalarımızdan qalan qorxaqlığı, zəifliyi gizlədirik. Biz qorxduğumuz üçün qadınlarımızı gizlədirik. Mən demirəm ki, biz qeyrətsizik. Yenə deyirəm, mənim məqsədim bu xalqı aşağılamaq deyil. Əksinə, mən bu xalqı uca və azad görmək istəyirəm. Mən bu xalqda ingilis azadlığını, rus qələbəliyini, avropa mədəniyyəti görmək istəyirəm. Mən bu xalqın, bu millətin qadınını azad, təhsilli görmək istəyirəm. Həyat yoldaşınız sizə xəyanət edər deyə onu evdə dustaq etməyin, lütfən babalarınızın qisasın, qorxaqlığın öz qadınlarınızdan almayın. Əmin olun ki, həyat yoldaşınız sizə xəyanət etmək istəsə bunu o çox rahatlıqla edər. Əgər o istəsə sizin hər toxunuşunuzu başqa bir kişinin toxunuşu kimi təsəvvür edər. Sizinlə olarkən belə xəyalında başqa kişini təsəvvür edər. Başqa kişi ilə yatdığını, başqa kişinin ona toxunduğunu hiss edər, təsəvvür edər. Ona görə də qadınlarınıza, ana və bacılarınıza bir az genəllik və bir az da azadlıq verin, lap balaca, bapbalaca bir azadlıq. Unutmayın ki, qulların intiqamı dəhşətli, daha təhşətli olur…Hikmət Kərimoğlu


mənbə : moderator.az



Şərh yazılmayıb.

Şərh yaz.








           
MARAQLI
Maraqlı
- Sitemap - musavat son xeberler Son Xeberler - Son Xəbərlər, yeni musavat, müsavat, musavat qezeti xeberler