Musavat.az
Musavat.az




Müsavat » Xeberler» Xeber

“Müdafie Nazirliyini mehkemeye vermeyimiz bu qurumdan üz döndermeyimiz demek deyil”

13 Ekim 2016

3:40 am


13/10/2016 [07:36]: xeber –
sayt saytının baş redaktoru cənab Zülfüqar HüseynzadəyəAzərbaycan Respublikası Laçın rayonundan məcburi köçkün kimi müvəqqəti olaraq Xəzər rayonu Binə qəsəbəsi, Südçülük Sövxozu ərazisində məskunlaşmış Qarabağ savaşı iştirakçısı Muradov Şahlar Şahmar oğlu tərəfindən MüraciətHörmətli redaktor! Mən, 1991-ci il dekabrın 24-də Laçın rayon hərb komissarlığı tərəfindən həqiqi hərbi xidmətə çağrılmışam. Hərbi xidmətimə sonradan alaya çevirilmiş Laçın taborunda – 811 saylı hərbi hissədə başlamışam. 1992-ci ilin mayında Laçının  erməni təcavüzkarları tərəfindən işğalından sonra  701 saylı briqadaya daxil olan 811 saylı hərbi hissənin tərkibində Kəlbəcər istiqamətindən Laçın rayonunun şimal hissəsindəki kəndlərin işğalçılardan azad edilməsi uğrunda aparılmış döyüşlərdə  fəal iştirak etmişəm. 1992-ci lin payızında mən digər 24 döyüşçümüzlə birgə Laçın rayonunun Fərrac kəndi yaxnlığındakı yüksəklikdəki mövqelərimizi qoruyurduq. Briqadanın qərargahı bizim postlardan 35 km-lik məsafədəki Vağazin kəndində yerləşirdi. 1993-cü il mart ayının 30-da biz postlarda olan vaxt gözlənilmədən  arxadakı kəndlərin yandırıldığını gördük.  Dediyim kimi, qərargahımız uzaqda idi və heç bir rabitə əlaqəmiz də yox idi. Odur ki, ermənilərin Kəlbəcər  və  bizdən şimaldakı kəndləri ələ keçirməklərindən xəbərimiz olmayıb. Yalnız bir gün  keçdikdən sonra, yəni aprelin 1-də biz anladıq ki, Azərbaycanın ordu hissələri Laçın və Kəlbəcər rayonları ərazisindən çıxarılıb və biz mühasirədə qalmışıq. Beləliklə, biz 25 nəfər Milli Ordu döyüşçüsü qərara gəldik ki, Kəlbəcər istiqamətində mühasirədən çıxaq. Özümüzü düşməndən nə qədər gizlətməyə çalışsaq da, bəzən ermənilər bizi görür və biz onlarla döyüşə girməyə məcbur oldurduq. Bu minvalla Kəlbəcərdən çıxınca  25 nəfərdən 15-i həlak oldu. Yerdə qalan 9 nəfər  Qoşqar dağı istiqamətindən Azərbaycan ordusunun nəzarətində olan Daşkəsən rayonuna daxil olduq.  Zivlən kəndi yaxınlığında Qoşqar dağında post qurmağa başlayan Laçın polisləri ilə rastlaşdıq.  18 gün ərzində hamımız kəskin soyuqlamağa məruz qalmışdıq. Ağ ciyər və böyrəklərimiz ciddi zədələnmişdi. Odur ki, kənddə bir gün dincəldikdən sonra polislər bizim hospitala göndərilməyimizi təmin etdilər. 1993-cü ilin avqust ayında xəstəxanadan çıxdım. Məni 896 saylı hərbi hissəyə yolladılar. Ancaq bir müddət sonra səhhətimin ağırlaşmasıyla əlaqədar yenidən xəstəxanaya qaytarıldım. Xəstəxanadan çıxdıqdan sonra mənə haqqım olaraq Qarabağ veteranı adı verilməsiylə bağlı əlaqədar təşkilatlara müraciət etdim. Uzun müddət  ağır, xəstə, işsiz olduğumdan, maddi çətinliklər və əlaqəqar qurumlarda problemlərimə qarşı laqeydlik, süründürməçiliklər, təmənna güdülmə ucbatından bu məsələ ilə gərəyincə məşğul ola bilmədim.  Sonuncu dəfə 2015-ci ilin iyununda  bu məqsədlə Müdafiə Nazirliyinə  müraciət etdim. Lakin bu müraciətimə də  mənfi cavab verildi.  Bəhanə də bu oldu ki, 811 saylı hərbi hissə ləğv edilib.  Halbuki. mənim həqiqətən 811 saylı hərbi hissənin tərkibində erməni təcavüzkarlarına qarşı döyüşlərdə iştirak etdiyimi  və 18 gün mühasirədə qaldığımı şahidlər  və sənədlər təsdiq edirlər. 23 sentyabr  2015-ci ildə bununla bağlı  Müdafiə Nazirliyinə qarşı iddia ərizəsiylə 1 saylı Bakı İnzibati-iqtisadi məhkəməsinə müraciət etdim. Lakin məhkəmə mənə Qarabağ veteranı adı verilməsi öhdəliyini cavabdeh təşkilatın üzərinə qoyulması əvəzinə qarşı tərəfin(MN-in) etiraz ərizəsi əsasında mənə Qarabağ döyüşlərində iştirakım barədə sənədlərimin düzgün olmaması səbəbindən məhkəmədən imtina etməyimi məsləhət gördü. Halbuki, Laçın rayon hərbi komissarlığının 12 may 2006-cı il tarixli sorğusuna cavab olaraq Müdafiə Nazirliyi Mərkəzi Arxivinin rəisi, mayor M.Qurbanov tərəfindən göndərilmiş 15 iyul 2006-cı il tarixli, 20/2-4590  nömrəli  məlumatda deyilir:”Bildiririk ki, Muradov Şahlar(atasının adı göstərilməyib) 811 saylı hərbu hissə komandirinin 02 mart 1992-ci il tarixli 38 nömrəli əmri ilə hərbi hissəyə qəbul edilmiş və adı komandirin 01 yanvar 1993-cü il tarixli 028 nömrəli əmri ilə şəxsi heyət siyahısında göstərilmişdir: sıra 90.Onun aprel 1993-cü il tariixindən sonrakı hərbi xidməti barədə heç bir məlumat yoxdur”. Məgər  bu deyilənlər  mən, Muradov Şahlar Şahmar oğlunun Azərbaycanın ərazi bütövlüyü uğrundakı döyüşlərdə iştirakımı təsdiqləməyə kifayət etmirmi? Yoxsa 1993-cü ilin mart-aprel aylarında erməni təcavüzü nəticəsində  Laçın-Kəlbəcər  ərazisində mühasiərədə qalmağım və 18 gün ərzində 9 yoldaşımla birgə düşmənə təslim olmadan, heç bir silah-sursat və ərzaq ehtiyatına malik olmadan həmin mühasirədən  böyük əzab-əziyyət, sağlamlığımızı itirmək  bahasına çıxmağımız  və eləcə də sonradan hospitallarda müaəlicə olunmağım və ordu hissələrində xidmətim barədə məlumatların arxivləşdirilməməsinə görə biz döyüşçülərmi cavabdehik? Məgər 1988-1994-cü illərdən bəri Vətənimizin ərazi bütövlüyü uğrunda döyüşmüş, mühasirələrdə qalmış, yaralanmış, həyatını,  əzalarını, sağlamlığını itirmiş, şikəst olmuş hər bir vətəndaşın taleyi ilə maraqlanmaq,  onların arxiv sənədlərini mümkün qədər qaydaya salmaq həm də Müdafiə Nazirliyinin borcu deyilmi?Hörmətli  baş redaktor! Mən, bir keçmiş döyüşçü olaraq bu gün də  sağlamlığımda ciddi problemlər olmasına rəğmən Ali Baş Komandanın əmri ilə növbəti  dəfə Qarabağın azadlığı uğrunda savaşa atılmağa hazıram. Müdafiə naziri, general Zakir Həsənovun son dövrlərdə ordumuzda apardığı ciddi islahatları, son  aprel döyüşlərindəki uğurlarımızı bəyənirəm. Yəni, Müdafiə Nazirliyini məhkəməyə verməyimiz Azərbaycan dövlətinin bu vacib güc qurumundan üz döndərməyimiz demək deyil.  Başıma gələnlər  1991-1994-cü illərdən bəri döyüşçülərə laqeyd münasibət bəsləyən, öz işinə səhlənkar yanaşan bəzi məmurların fəaliyyətinin, daha doğrusu, fəaliyyətsizliynin nəticəsidir. Onun da əlavə edim ki,  uzun illərdir, mən də həyat yoldaşım da işsizik. Özüm xatırlatdığım kimi döyüşlər zamanı böyrək və ağ ciyərlərim ağır zədələnib. Müharibə dövründə və son 22 ildə  düzgün müalicə ala bilməmişəm.  Yalnız ötən il ağ ciyərlərim güclü soyuqladığına görə bir ay ağ ciyər və vərəm əleyhinə xəstəxanada yatası oldum.Yoldaşım da ürək xəstəliyindən əziyyət çəkdiyinə görə işləyə bilmir. Heç axı iş də tapılmır… Bu gün mən  məcburiyyət qarşısında qaynımın evində yaşayıram. 4 qız övladım var. Onları   yalnız dövlət tərəfindən qaçqınlara verilən müavinət (çörəkpulu) hesabına  güc-bəla dolandırıram. Uşaqların dərsə getməsi və s. hamısı maddi vəsait tələb edir… Bütün bunlar mənə  maddi və mənəvi cəhətdən çox əzab verir. Nə isə, çox yazıb sizlərə  baş ağrısı vermək istəmirəm…Hörmətli Zülfüqar müəllim! Ümid edirəm ki, sizin də bir jurnalist kimi qanunlarımıza uyğun olaraq səlahiyyət və əlaqələrinizdən yararlanmaqla mənim müharibə veteranı adı almağım üçün göstərəcəyiniz dəstək haqqın öz yerini tutmasına səbəb olacaq, inşallah.Hörmətlə:  Şahlar Şahmar oğlu Muradov12 oktyabr 2016-cı il


mənbə : moderator.az



Şərh yazılmayıb.

Şərh yaz.








           
MARAQLI
Maraqlı
- Sitemap - musavat son xeberler Son Xeberler - Son Xəbərlər, yeni musavat, müsavat, musavat qezeti xeberler