Musavat.az
Musavat.az




Müsavat » Xeberler» Xeber

“Hemin gece iki qardaşımı itirdim…” – Milli Qehreman Əlif Hacıyevin bacısı

20 Ekim 2016

5:44 pm


20/10/2016 [21:42]: xeber –
Azərbaycanımızın Milli Qəhrəmanı, Xocalı soyqırımı şəhidi Mayor Əlif Haciyev çoxlarına yaxşı tanışdı.Biz sayt olaraq Milli Qəhrəman Əlif Hacıyevi xatırlamağı özümüzə borc bildik. Onun qəhrəmanlığını qələmə almaq üçün bacısı Mina xanımla görüşdük. Xocalı hadisəsində Mina xanım dediyinə görə 16 nəfər yaxının itirib ki, onlardan ikisi elə qardaşları Süleyman və Əlifdi. Həmin hadisələri xatırlamaq o haqda danışmaq çətindir. Amma, bütün bunlara baxmayaraq Mina xanım bir hadisə şahidi kimi o, hadisələri belə xatırlayır. Və ilk olaraq Əlif Hacıyevin uşaqlıq xatirələrindən danışmağa başlayırıq:- Minə xanım, Əlif müəllimin uşaqlığından başlayaq. Necə uşaq idi?- Ailədə dörd qardaş, iki bacı olmuşuq. Əlif ailənin üçüncü övladı idi. Məndən yaşca böyük olduğuna görə onun uşaqlığını o qədər də yaxşı xatırlamıram. Amma, anam onun haqda çox danışıb bizlərə. Anam deyirdi ki, Əlif çox zirəng uşaq olub. Uşaqlıqdan elə çörək qazanardı. Uşaq vaxtı ən çox balıq tutmağı xoşlayardı. Əlif 1971-ci ildə ordu sıralarına çağırıldı və Minsk şəhərində hərbi xidmət etdi. 1973-cü ildə ordudan tərxis olunaraq, Xankəndi Avtonəqliyyat Müəssisəsində sürücü işləməyə başladı.- Həyat yoldaşı Qalina xanımla Belarusiyada necə tanış olmuşdular?- Əlif 1974 -1984-cü illərdə Belorusiya DİN-nin və Azərbaycan SSR DQMV-nin daxili işlər orqanlarında müxtəlif vəzifələrdə işlədi. 1976-cı ildə SSRİ DİN-nin Frunze adına Xüsusi Orta Milis Məktəbinə təhdil almışdı. O, 1979-cu ildə həmin məktəbi bitirərək, 1981-ci ildən təhsilini SSRİ DİN-nin Akademiyasında davam etdirib. Həmin vaxtı Qalina xanımla tanış olub ailə qurdular. Oradan da Arxangelski şəhərində cinayət axtarış şöbəsində işləməyə yollandı.- Əlif Hacıyevin hansı hərəkəti ermənilərdə ona qarşı qıcıq yaradırdı?Əlif Arxangelski şəhərindən Xocalı şəhərinə göndəriş aldı və Xocalıda sahə müvəkkili vəzifəsinə təyin olundu. Əlif Xocalıda sahə müvəkkli işlədiyi vaxtlarda bir çox cinayətlərin üstünü açdı. Bu da birbaşa olaraq ermənilərin ifşası idi. Sonuncu dəfə ermənilərin oğurladığı kənd uşağını Əlif avtomobilin baqajında aşkar edərək valideynlərinə qaytarması onu ermənilərin gözündən daha da saldı. Ermənilər Əlifin sırıqlısının cibinə saxta pul qoyaraq əməliyyat qrupu təşkil edib öz kabinetində həbs etdirdilər. Xankəndində məhkəmədə Əlifin üzünə adam durğuzaraq 10 il 4 ay həbs cəzası verdilər. Cəzasını çəkmək üçün Rusiyanın Nijni tagel şəhərinə göndərdilər.- Əlif Hacıyev həbs ediləndən sonra heç çalışmırdınızmı ki, onun haqsız yerə həbs edildiyini sübuta yetirəsiniz?- Əlif həbsxanaya düşdükdən sonra dövlət qurumlarına çoxlu məktublar yazırdı ki, mən haqsız yerə həbs edilmişəm. Qızım Günel dördüncü sinifdə oxuyurdu. Bir-birilərini çox istəyirdilər. Həmişə Əlifə dəyməyə gedəndə, Günel dayısına məktub yazırdı. Günelin məktubuna belə bir cavab yazmışdı: “Günel, sənin məktubuna cavab yazmağı özümə borc bilirəm. Mənə elə gəlir ki, məktub sizə çatana kimi, məndə sizə çatacam”. Bu məktubu o vaxtdan əzbərləmişəm. Ona məktub yazanda anam həmişə altından imzalayardı. Anam rəhmətə getdikdən sonra, Əlifə göndərdiyimiz məktubları imzasız yola salırdıq. Deyə bilmirdik ki, artıq anamız yoxdu. (Anam rəhmətə getmişdi). Sən demə Əlif bunu hiss edib elə fikirləşib ki, bəlkə yadından çıxır imzalamaq. (Ağlayır).Əlif həbsinin 4 il 4 ayını çəkdi. Həmin vaxtdı həyat yoldaşı Qalina körpə qızı Zərinə ilə dörd il həbsxananın yollarında qaldılar. Əlif həbsdən gəldikdən sonra ikinci qızı İradə dünyaya gəldi. Elə Günelə söz verdiyi kimi 1989-cu ilin fevral ayının 20 – də azdlığa çıxdı. Onu Bakıdan Xocalıya böyük bir təmtəraqla apardıq. Bütün Xocalılar onu qarşılamağa çıxdı. Həmin günü məktəbləri də bağladılar və bütün uşaqlar Əlifin tədbirinə qatıldı. Həyətimizdə hamı Əliflə görüşürdü birdən Əlif soruşdu ki, bəs anam hanı? Onda hamımızı ağlamaq tutdu. Elə kənd sakinləri ilə birlikdə kənd qəbristanlığında anamın məzarının üstünə getdik. Fevral ayı bizim üçün çox ağır ay olub. Əlif fevralda həbs edilib, anam fevral ayında dünyasını dəyişib, sonra Əlif fevral ayında eləhəbsxanadan azadlığa çıxıb, sonuncu dəfə isə hamımızın faciəsi olan “Xocalı Faciəsi” fevral ayında olub. Biz Xocalılar fevral ayında heç bir xeyr iş görmürük.- Əlif Hacıyev azadlığa buraxıldı. Onun sonrakı mübarizə yolu necə başladı?Bir gün evdəydik və bir də gördüm ki, Əlif polis formasında gəldi. Dedim ki, Əlif, bu nə formadı? Dedi ki, bəraətimi aldım yenidən xidmətə başlayıram. Əsəbiləşdim dedim ki, sən yenə bu işlərə qoşuldun? Dedi ki, hələ iş bundan sonradı. Sonradan bildik ki, sən demə Əlif neçə vaxtdır ki, bəraət almaq üçün yuxarılara müraciət edib. Xocalı Aeroportunun komendantı oldu. Yaxşı işinə görə 1991-ci ilin dekabr ayında ona mayor rütbəsi verdilər. Bu erməniləri daha da narahat etməyə başladı. Əlif gəldikdən sonra ermənilərin Xocalı aeroportundakı özbaşınalıqlarına son qoydu.- Fevralın 25 – dən 26 – na keçən gecəni Xocalıda necə xatırlayırsınız?-Fevral ayının 25 – dən 26 – a keçən gecə hamı kimi biz də Ağdama gəldik. Həmin gecə iki qardaşımı itirdim. Böyük qardaşım Süleyman itkin düşdü, Əlif isə şəhid oldu. Hələ də Süleymanın nə öldüsü bilinir, nə də qaldısı. Atam da əsir düşdü və iki ay əsirlikdən sonra onu dəyişə bildik.Əlif həmin gecə meşədə sakinləri yola salıb geri qayıdanda, balaca bir oğlan uşağına papağını hədiyyə edib. Deyib ki:”Qayıtsam, papağımı qaytararsan. Yox, əgər qayıtmasam, papağımı yadigar saxlayarsan”. Günün bu gününə kimi o, uşaq Əlifin papağını yadigar saxlayır.- Əlifin meyidini harda qarşıladınız?- Əlifin meyidi 5 gün Xocalıda böyürtükən kolunun dibində qaldı. Nazim adında bir işçisi var idi. O, Əlif vurulanda böyürtükən kolunun dibində onun yerini rahatlayıb, sırıqlısını da üstünə örtüb. Orda Nazim Əlifin meyidini götürəndə, ermənilərdən biri deyib ki, əgər bilsələr bu Əlifin meyididir ermənilər onu sizə verməyəcəklər. Ona görə də Əlifin meyidini maşında o biri meyidlərin altında gizlədim gətirdilər.Onda meyidləri Ağdam rayonundakı məscidə gətirirdilər. Biz Əlifi çox gözlədik, çox axtardıq. Bizə xəbər gəldi ki, bəs məscidə meyid gəldi. Meyidləri sırayla bir-bir uzatdılar. Gözləyib hamıdan sonra axtarmağa başladım. Birinci gördüm ki, qayınatamdı. Baxa-baxa getdim gördüm ki, axırıncı meyid Əlifindi. Qohum – əqraba gəlib Əliflə qayınatamı apardıq. Qayınatamı Ağdamda, Əlifi isə Bakıya şəhərdəki evinə gətirib Şəhidlər Xiyabanında dəfn elədik. Hər şeyi dostları özləri elədi, çox sağ olsunlar.- Bu gün Əlif Hacıyevin bacısı olaraq onun ailəsinə və adına göstərilən diqqət və qayğıdan razısınızmı?- Əlbətdə. Bizə Əlif Hacıyevin ailəsi olaraq çox hörmət edirlər. Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 6 iyun 1992-ci il tarixli 831 saylı fərmanı il Əlifə ölümündən sonra Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı adı verildi. Nizami rayonundakı küçələrdən biri də Əlifin adını daşıyır. Qardaşımın nəvəsinin da adını Əlif qoyduq.Dövlət tərəfindən də diqqət və qayğı göstərilir. Əlifin ailəsi də dövlət tərəfindən normal təmin olunur. Mən özüm də zabit anasıyam. Oğlum Səməd Hüseynov Silahlı Qüvvələrimizin mayorudu. Hal – hazırda Almaniyada işləyir. NATO – da Azərbaycanımızı təmsil edir.- Mina xanım, bizə ayırdığınız vaxta görə sizə minnətdarıq- Mən sizə minnətdaram ki, Əlifi yad edirsiniz. Çox xoş oldu, dərdləşdik.Vasif Əlihüseyn


mənbə : moderator.az



Şərh yazılmayıb.

Şərh yaz.








           
MARAQLI
Maraqlı
- Sitemap - musavat son xeberler Son Xeberler - Son Xəbərlər, yeni musavat, müsavat, musavat qezeti xeberler